Uzak Mesafe İlişkisinde Yalnızlık: Yeniden Nasıl Yakın Hissedilir

Partnerini sevebilir, ona tamamen güvenebilir ve yine de bir salı akşamı içini sızlatan bir yalnızlık hissedebilirsin. Bu çelişki, uzak mesafe ilişkisinin konuşulması en zor yanlarından biri, çünkü itiraf etmek nankörlük gibi gelebilir. İlişki iyi. Arayacağını söylediğinde arıyor. Yine de ev sessiz, yatağın yarısı boş ve en çok yaslanmak istediğin kişi bir ekran ötede. Eğer bulunduğun yer burasıysa, yanlış bir şey yapmıyorsun ve bunu yaşayan tek kişi olmaktan çok uzaktasın.

Bu yazı, mesafenin sorun olmadığını farz etmeden o yalnızlığı hafifletmekle ilgili. İşler iyi giderken bile neden acıttığına, bunu ilişkinin çöktüğüne dair bir işaret gibi okumadan duyguyu nasıl gerçek bırakacağına ve yeniden yakın hissetmenin pratik yollarına bakacağız: günlük ritüeller, daha çok ses ve daha az yazı, gerçek deneyimleri paylaşmak ve hayatının geri kalanını doldurmak ki ilişki her şeyi tek başına taşımasın. Başlamadan bir not: bu yazı genel bir destektir ve profesyonel yardımın yerini tutmaz. Yalnızlık daha ağır bir şeye dönüşüyorsa, acil bir durumda 112'yi arayabilirsin. Ülkene özel ücretsiz ve gizli destek hatlarını findahelpline.com üzerinden bulabilirsin; birçoğu gece boyunca açıktır.

İyi giderken bile neden yalnız hissettirebilir

Acının büyük bir kısmı, insanların beklemediği bir uyumsuzluktan gelir. Harika bir ilişkin olabilir ve yine de o ilişkinin uzaktan veremeyeceği bir şeyi özlüyor olabilirsin: sıradan, fiziksel, günlük varlığı. Sevgi, büyük duygusal ihtiyaçları her mesafeden harika bir şekilde karşılar. Telefon üzerinden yapamadığı şey, kanepede seninle rahat bir sessizlik içinde oturmak, eline bir kahve tutuşturmak ya da günün kötü geçtiğinde odadaki o sıcak beden olmaktır.

Yani yalnızlık, ilişki sağlıklı olsa bile gerçektir, çünkü bir soruna değil bir yokluğa işaret ediyor. Soyut anlamda bağ kurmak için yalnız değilsin; bu belirli kişi için, şu an sahip olamadığın o fiziksel ve günlük biçimde yalnızsın. Bunu net görmek yardımcı olur, çünkü aranızda bir şeyin bozulmuş olması gerektiği sonucuna varmanı engeller. Çoğu zaman hiçbir şey bozuk değildir. Sen sadece insansın, yakınlık için yaratılmışsın ve sevdiğin birini özlüyorsun. O sızı, uzakta olan birini önemsemenin bedelidir ve son derece anlaşılırdır.

Yalnızlığın geçerli olmasına izin vermek

Yalnızlık baş gösterdiğinde, birçok insan onun üstüne ikinci bir katman bindirir: bunu hissettiği için suçluluk. Kendine minnettar olman gerektiğini, birçok çiftin durumunun daha kötü olduğunu, yalnız hissetmenin yeterince bağlı olmadığın ya da ilişkinin sessizce çöktüğü anlamına geldiğini söylersin. O ikinci katman, yalnızlığın kendisinden daha çok acıtmaya meyillidir ve neredeyse hiçbir zaman doğru değildir.

Uzak mesafe ilişkisinde yalnız hissetmek, yanlış kişiyi seçtiğinin ya da işlerin dağıldığının kanıtı değildir. Birini özlediğinin kanıtıdır, ki birini uzaktan sevmek de zaten böyle hissettirir. Partnerinle derinden mutlu olup yine de belli bir gece mesafeyi zor bulabilirsin. İki şeyin aynı anda doğru olmasına, hem sevginin hem de sızının, izin vermek baskıyı azaltır. Her kendini kötü hissettiğinde ilişkiyi sorgulamayı bırakır ve yalnızlığı korkulacak bir yargı yerine, ilgilenilecek bir duygu olarak ele alabilirsin.

Paylaşılan günlük dokuyu yeniden kurmak

Çoğu uzak mesafe çifti bir durum güncellemesi ritmine kayar: günün nasıldı, ne yedin, iyi geceler. Faydalı, ama bu, hayatlarınızı paylaşmak yerine uzaktan rapor etmek demek ve yalnızlığın büyük bir kısmı tam o boşlukta yaşıyor. Çözüm, birlikte yaşasanız sahip olacağınız günlük dokunun bir kısmını yeniden kurmak.

Küçük ritüeller şaşırtıcı kadar iş görür. Sabit bir sabah sesli notu, telefonda aynı anda izlediğiniz bir dizi, görüntülü konuşmada birlikte aynı tarifi pişirmek, yazmak yerine gerçekten yüksek sesle söylediğin bir iyi geceler. Yapabildiğin her yerde yazı yerine sese ve görüntüye yönel, çünkü ton, ekrandaki kelimelerin düzleştirdiği sıcaklığı taşır. İletişiminin çoğu yazışmaya kaydıysa, yazışmak mı konuşmak mı yazısı, birbirinizi duymanın neden bu kadar farklı geldiğini ve günün daha çoğunu sözlü tarafa nasıl çevireceğini derinlemesine ele alıyor. Amaç, sonradan anlatmak değil, birlikte bir şeyler yapmak; böylece ilişki özetlenmiş değil yaşanmış gibi hissettirir.

Hayatının geri kalanını doldurmak

Uzaktaki birini severken gözden kaçması kolay bir şey var: sosyal hayatının geri kalanını askıya almak ve her boş duyguyu ilişkiye yönlendirmek cazip gelir. Bu genellikle ters teper. Partnerin haftandaki tek arkadaşlık, teselli ve sohbet kaynağı haline geldiğinde, her kaçırılan arama ya da kısa cevap sert vurur, çünkü seni ayakta tutan başka bir şey yoktur. Mesafe daha ağır hissettirir, çünkü her şeyi tek başına taşımaktadır.

Bir ilişki, içinde başka güzel şeyler de olan bir hayatın güzel bir parçası olduğunda iyi gider. Bu, yakındaki arkadaşlıklara özen göstermek, seni evden çıkaran hobileri sürdürmek ve partnerin yanında olamadığı sıradan saatlerde konuşabileceğin insanlara sahip olmak demek. Bunların hiçbiri ilişkiyle yarışmaz; üzerindeki imkânsız yükü kaldırır, böylece birlikte geçirdiğin zaman, yalnız bir haftayı düzeltmesine ihtiyaç duymak yerine ikinizle ilgili olabilir. Yalnızlık son zamanlarda sabit bir yoldaş olduysa, yalnızlıkla nasıl başa çıkılır yazısı, herhangi bir tek kişiye bağlı olmayan daha yumuşak ve geniş yolları ele alıyor.

Bir şikayet gibi duyulmadan partnerine anlatmak

Yalnızlığın bir noktada yüksek sesle söylenmesi genellikle gerekir ve birçok insan bundan kaçınır, çünkü bir suçlama gibi düşeceğinden, partnerlerini uzakta olduğu için suçluyormuş gibi olacağından endişe eder. Çözüm, duyguyu sana yapılan bir şey olarak değil, sende olan bir şey olarak paylaşmaktır. "Bu hafta seni çok özledim ve akşamlar çok sessiz geçiyor" bir kapı açar. "Bana hiç vakit ayırmıyorsun" bir kapı kapatır, altındaki sızı aynı olsa bile.

Sadece bir sorun değil, bir fikir de getirmek yardımcı olur, böylece partnerin sadece kötü hissetmek yerine seninle buluşacak bir yol bulur. Sabit bir arama, geri saymaya başlayacağın bir ziyaret, ekleyebileceğin küçük bir ritüel öner. Çoğu partner bunu duyunca rahatlar, çünkü çoğu zaman aynı mesafeyi onlar da hisseder ve nasıl dile getireceklerinden onlar da emin değildir. Bunu nazikçe adlandırmak, yalnızlığı tek başına taşıdığın sessiz bir yükten, ikinizin birlikte ele aldığı bir şeye dönüştürür.

Bubblic burada nereye oturuyor

En iyi ritüeller yerinde olsa bile, partnerinin doldurmasının mümkün olmadığı saatler vardır: saat dilimi farkı, iş seyahati, senden önce uyuyakaldığı gece. İşte yalnızlığın en sert şekilde sızdığı dönemler bunlar ve eski mesajlarla dolu bir telefon bunlar için pek bir şey yapmaz. O saatlerde gerçek bir sohbet için başvurabileceğin bir yerin olması, hem senin hem de ilişkinin üzerindeki baskıyı azaltır.

İşte Bubblic'in devreye girdiği yer burası. Birkaç ilgi alanı seçersin, aynılarını seçmiş gerçek bir insanla eşleşirsin ve olan ilk şey, kaydırılacak bir akış değil, sesli bir sohbet olur. Partnerinin yerine geçmez ve bu amaçla da değildir. Onu, sessiz saatlerde sıcak, insani bir alışveriş yapmanın bir yolu olarak düşün; böylece bütün sosyal dünyan tek bir kişinin programını beklemek zorunda kalmaz. Başlaması ücretsiz. Bir ilişkinin etrafındaki yalnızlığı hafifletme konusunda daha fazlası için, şunlar daha ileri gider:

• İlişkide yalnızlık
• Uzak mesafe arkadaşlığı nasıl korunur
• Yalnızlıkla nasıl başa çıkılır
• Geceleri konuşacak biri

Aradaki mesafeyi azar azar kapat

Birini her mesafeden sevebilir ve yine de bir ekranın veremeyeceği sıradan yakınlığa hasret kalabilirsin. O sızının, ilişkinin çöktüğüne dair bir işaret gibi okumadan, geçerli olmasına izin ver. Bir iki küçük günlük ritüel ekle, yazı yerine sese yönel ve ilişkinin etrafında dolu bir hayat tut ki her yalnız saatini taşımak zorunda kalmasın. Sonra duyguyu partnerine yüksek sesle, nazikçe ve bir fikir ekleyerek söyle. Mesafe gerçek, içinde kurmaya devam edebileceğin yakınlık da öyle.

Bubblic'i İndir | Dünyanın Dört Bir Yanından İnsanlarla Konuş

Sıkça sorulan sorular